Kennis in netwerken

(Ervarings)Kennis als grondstof, wederzijdse aantrekkelijkheid als bindmiddel. Het opbouwen van nieuwe kennis door deling met professionals , onderzoekers en beleidsmakers. Vorm geven aan nieuwe praktijken.

Over het Zwarte Gat

Kennisnetwerk en haar partners.

Home » Kennisontwikkeling » Netwerken, kennis en leren leren in netwerken

Netwerken, kennis en leren leren in netwerken

De rol van kennis is de laatste decennia sterk veranderd. Van kennis die objectief vast  stond tot de huidige opvatting dat kennis een vermogen is. Een vermogen dat mensen in staat stelt tot handelen. Kennis krijgt pas waarde in de toepassing ervan.  Kennis kun je niet krijgen , die zul je actief moeten verwerven. Kennisoverdracht bestaat niet, hooguit kunnen we informatie overdragen. Dat heeft ook veel invloed op de rol van experts. Zij kunnen zich niet meer beroepen op een algemeen geldend inzicht.

Beroemd zijn de voorbeelden van ‘experts in de zorg ie rond dezelfde aandoening volkomen tegengestelde adviezen kunnen geven. Kennis als instrumenteel en strategisch instrument is onttroond. Tegelijk zien we de opkomst van ‘stille’(tacit=verborgen) kennis. Volop aanwezig in  de clientenbeweging. Kennis over de aandoening, hoe ermee te leven, kennis over het (zorg) systeem én kennis over mogelijk aanpakken

Leren en kennisontwikkeling komen hierdoor ook in een ander daglicht te staan. In de tijd is men ervan overtuigd dat werkelijk leren plaatsvindt als lerenden in situaties komen die ook in de praktijk voorkomen. De sector verslavingszorg heeft deze manier omarmt toen ze Reslutaten Scoren startte.
Het Zwarte Gat wil uiteraard mede gestalte geven aan versterking van de kennisontwikkeling, binnen deze veranderde opvatting, in en buiten de sector.

Het is een feit dat kennis als objectieve waarheid verschoven is tot het besef dat kennis een indivudueel construct is, een vermogen tot handelen. Wij willen dan ok samen met cliënten, professionals, andere stakeholders situaties, projecten, creëren waarin deze vorm van leren mogelijk is . Waarin onze ‘stille’ kennis waarde krijgt en geëxpliciteerd wordt.

De functie van kennis is daarmee ook sterk veranderd. Deze heeft een ontwikkeling doorgemaakt van het kunnen bepalen van doelen en het beheersen van de weg ernaar toe( denk aan positivistische wetenschapsopvattingen). Via een fase waarin kennis ten dienste stond in het realiseren van doelen. Naar de fase waarin kennis nodig is voor het  faciliteren van een sociaal leerproces.