Accommodatie
Niet zelden gaan voorzieningen in de gezondheidszorg mank aan zaken die patiënten juist heel belangrijk vinden. Nog steeds liggen patiënten soms tijdenlang tegen hun zin met vier, vijf anderen op één kamer. Patiënten die slecht ter been zijn, kunnen soms aangewezen zijn op een huisarts die praktijk houdt in een statig pand met een hoge stoep. Hoeveel parkeerterreinen bij ziekenhuizen liggen niet een eind van de hoofdingang verwijderd? Hoeveel poliklinieken hebben geen speelhoekje voor kinderen die bijna elke week terug moeten komen? Op ziekenhuisafdelingen met veel kans op besmetting is soms maar één toilet voor patiënten én bezoekers. Gesprekken over leven of dood moeten soms even worden gevoerd in een hoekje van de gang.
Ruimten in zorginstellingen dienen aan een groot aantal eisen te voldoen. Allereerst aan de eisen die gelden voor elk gebouw waar dagelijks vele mensen noodzakelijkerwijs moeten zijn. Je moet er gemakkelijk kunnen komen, in elk geval met het openbaar vervoer, je moet er gemakkelijk naar binnen kunnen en je moet er gemakkelijk je weg in kunnen vinden -- ook als je een handicap hebt. Er moeten fatsoenlijke toiletten en telefoons zijn en als er vaak gewacht moet worden op zijn minst ook een koffie- of frisdrankenautomaat. Omdat patiënten vaak minder goed ter been zijn en zich vaak onprettig voelen, moeten ziekenhuizen en verpleeginrichtingen er daarnaast nog voor zorgen dat je er per auto kunt komen, dat er parkeerruimten zijn en beschutte verbindingspaden, behulpzame portiers, rolstoelen en mensen die patiënten kunnen begeleiden.
Dan zijn er de eisen die verband houden met de gezondheidszorg zelf. In een praktijkruimte, een ziekenhuis, een verzorgingshuis hoort alles blinkend schoon te zijn. In het ziekenhuis dient men ook aandacht te besteden aan de informatiebehoefte van patiënten. Een niet-Nederlandstalige kan aangewezen zijn op een tolk. Is er een informatiebalie, een bureau Patiëntenvoorlichting waar men vragen beantwoordt en voorlichtingsmateriaal verstrekt? Patiënten die opgenomen zijn in een instelling waar zij behandeld of verpleegd worden, ondervinden meestal beperkingen in hun functioneren. Zij hebben een lichamelijke en/of een geestelijke handicap.
De inrichting van de ruimtes waarin zij noodgedwongen verblijven, dient die problemen niet te verergeren.